Piątek, 6 listopada, był dla społeczności naszego Domu dniem pełnym emocji, radości i wzruszeń. Ziścił się nasz najpiękniejszy sen – sala kinowa Gminnego Ośrodka Kultury w Jedwabnie wypełniła się po brzegi! Konieczne było dostawianie krzeseł, ponieważ zabrakło miejsc siedzących na widowni. A to była dla nas prawdziwa przyjemność!
To cudowne, że na nasz koncert przyszło tak wiele życzliwych nam osób. Czuliśmy ogromną energię i wsparcie płynące od widzów.
Tegoroczny koncert miał piękny motyw przewodni – MIŁOŚĆ.
Staraliśmy się nie zamykać jej w jednej definicji ani nie ograniczać do romantycznych uniesień. Bo miłość ma wiele twarzy.
To miłość do drugiego człowieka – bez względu na to, kim jest, skąd pochodzi i jaką drogę przeszedł. To szacunek, uważność i życzliwość. To umiejętność dostrzeżenia w drugim człowieku kogoś, kto tak samo jak my potrzebuje bliskości, akceptacji i dobrego słowa.
To także miłość do miejsca, w którym żyjemy. Do naszych korzeni, wspomnień, krajobrazów i ludzi, z którymi dzielimy codzienność. Do małych rzeczy, które sprawiają, że czujemy się u siebie.
I wreszcie – miłość do życia. Nawet wtedy, gdy nie wszystko układa się tak, jak byśmy chcieli. To miłość, która pozwala cieszyć się chwilą, szukać radości, próbować nowych rzeczy i odważnie wychodzić naprzeciw własnym marzeniom.
Koncert rozpoczęła Weronika Frączek piosenką „Dzięki, że jesteś” z repertuaru Lanberry i Tribbsa. Nieprzypadkowo właśnie ten utwór otworzył nasze spotkanie. Nasza społeczność chciała z całą mocą powiedzieć publiczności: „Dziękujemy, że jesteście! Dziękujemy, że znaleźliście czas, by spędzić ten wieczór właśnie tutaj, razem z nami!”. Bo czasem najpiękniejszym, co możemy komuś podarować, nie jest wielki gest ani wyjątkowy prezent. Wystarczy obecność, uśmiech i zwyczajna życzliwość.
Po przywitaniu gości i podziękowaniach na scenę wkroczył kwartet w składzie: Krystyna Neumann, Bogumiła Wołyniec, Rozalia Mazur i Halina Dudzik. Panie na co dzień spotykają się w jednej pracowni – rękodzielniczo-krawieckiej. Dziergają, haftują, wyplatają… A na scenie pokazały, że potrafią stworzyć coś wyjątkowego nie tylko przy pomocy igły, nitki czy szydełka! Wyglądały jak cztery siostry w pięknie dobranych strojach, w najmodniejszym kolorze tego sezonu – bordo! Uczestniczki zaśpiewały piosenkę „Idą chłopcy” z repertuaru Krzysztofa i Angeliki, pokazując, że miłość potrafi przenosić góry, pokonywać przeszkody, a nawet roztopić największy lód.
Następnie trzy panie zaprezentowały wiersz o miłości do mazurskiej przyrody, naszej małej ojczyzny i ludzi, którzy ją tworzą. Wśród nich była autorka utworu – Ingrida Trzcińska, miłośniczka Mazur i poezji. Wiersze pani Ingridy wybrzmiewały na tej scenie już nie raz. Nie mogło być inaczej i tym razem. Towarzyszyły jej Jadwiga Senderowska oraz Ewa Krajza. Dla pani Ewy był to pierwszy publiczny występ. To piękny dowód na to, że warto się odważyć, spróbować i pokazać innym cząstkę siebie.
Kolejnym punktem programu był występ naszego ŚDS-owego zespołu Jedwabki. W pierwszej odsłonie panie zaprezentowały dwie piosenki: tradycyjną pieśń ludową „Hej, z góry, z góry jadą Mazury” – na Mazurach nie mogło jej zabraknąć! 😉 – oraz „Chłopak będzie i raj”, autorski utwór naszej uczestniczki, pani Bolesławy Kłodowskiej. Jedwabki swoim energicznym wykonaniem porwały publiczność zgromadzoną w GOK-u do wspólnego śpiewania.
Jesienny Koncert naszego ŚDS-u to nie tylko piosenki. Za sprawą skeczu „Randka w ciemno” widzowie zostali na chwilę przeniesieni do czasów, kiedy przed telewizorami zasiadały miliony osób, by śledzić losy uczestników tego kultowego programu. Do „Randki” wróciliśmy w wyjątkowym wydaniu. Na naszej scenie pojawili się seniorzy, którzy udowodnili, że na miłość, flirt i odrobinę romantycznego szaleństwa nigdy nie jest za późno! Wystarczy tylko otworzyć serce na drugiego człowieka!
W rolę wybierającej – delikatnej, słodkiej i powabnej pani Jolanty – wcieliła się pani Teresa Połomska. Kandydatów do jej serca zagrali: Tadeusz Brzozowy (swojski, śdsowy, równy chłopak Antoni), Bogumiła Wołyniec (ezoteryczny, nieco chimeryczny dżentelmen Czesław) i Jadwiga Senderowska (dziarski, konkretny Bob Budowniczy Włodek). W rolę przebojowego, odlotowego Jacka Kawalca w damskim wydaniu wcieliła się terapeutka zajęciowa Ewa Szemplińska.
Następnie przed publicznością wystąpiły solistki. Pani Teresa Połomska zaśpiewała ponadczasowy przebój Anny Jantar „Przetańczyć z tobą chcę całą noc”. Piosenkę Czerwonych Gitar „Tak bardzo się starałem” wykonała Weronika Frączek, której towarzyszył chórek w składzie: Ingrida Trzcińska i Ania Karwacka.
Także część kadry ŚDS-u miała swoje pięć minut przed publicznością! Na scenę wkroczyły Zośka (Ewa Szemplińska), Kryśka (Anna Ambroziak) i Maryśka (Wioleta Wojciechowska) z piosenką „Tadek mój!”, zaśpiewaną specjalnie dla naszego uczestnika, pana Tadeusza Brzozowego – jedynego mężczyzny, który wystąpił w tegorocznej edycji koncertu.
Wielki finał Jesiennego Koncertu należał do Jedwabek! Zespół w składzie: Halina Dudzik, Rozalia Mazur, Małgorzata Pietruczuk, Bogumiła Wołyniec, Krystyna Neumann, Anna Karwacka, Weronika Frączek, Mariola Pszczółkowska, Teresa Połomska, Ingrida Trzcińska, Ewa Krajza i Helena Sowińska z niezwykłą energią i entuzjazmem wykonał trzy piosenki: „Ramię w ramię”, „Serce mi graj” i „Żyjemy tylko jeden raz”! Panie chyba skradły serca publiczności – aplauz był ogromny! 🙂
Nie bez powodu wybraliśmy na zakończenie piosenkę z repertuaru Don Vasyla „Żyjemy tylko jeden raz”. Chcieliśmy, aby publiczność zabrała ze sobą płynące z niej przesłanie. Nie odkładajmy na później dobrych słów, spotkań z bliskimi, uśmiechu i małych radości. Nie czekajmy na wyjątkową okazję, żeby powiedzieć komuś, że jest dla nas ważny. Cieszmy się tym, co mamy, doceniajmy ludzi, którzy są obok nas, i nie bójmy się spełniać swoich marzeń. Bo życie mamy tylko jedno. Warto więc przeżyć je jak najpiękniej – z miłością, odwagą, życzliwością i radością. I oby w tym życiu nigdy nie zabrakło nam powodów do uśmiechu, muzyki w sercu i ludzi, z którymi możemy iść przez życie ramię w ramię.
Po części artystycznej wszyscy goście zgromadzeni w sali kinowej GOK-u zostali zaproszeni na słodki poczęstunek przygotowany w pracowni kulinarnej naszego ŚDS-u.
Jeszcze raz z całego serca DZIĘKUJEMY NAJLEPSZEJ PUBLICZNOŚCI POD SŁOŃCEM za obecność, wszystkie brawa, uśmiechy i wspólnie spędzony wieczór!
Szczególne podziękowania kierujemy do Pani Dominiki Wyszyńskiej – Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w Jedwabnie – za życzliwość, wsparcie organizacyjne oraz udostępnienie sali kinowej i dymiarki, a także do pracowników Urzędu Gminy w Jedwabnie za użyczenie ekranu multimedialnego, który wzbogacił oprawę naszego wydarzenia.
Dziękujemy za okazaną pomoc, otwartość i współpracę, dzięki którym mogliśmy zrealizować nasze przedsięwzięcie.
